Głód Wynieś na Szczyt

Siwy starzec pełen złotych cnót,
Zapomniany głód,
Skondś wykrzesał i...
Nam obiecał.

Choć nie chciany od tysięcy lat,
Niepowodzeń smak,
Sznur rozwiesił i...
Strach obwieścił.

Ilu jeszcze z wierzchu skradnie krach,
Czy to jeden z nas?
Będzie głową w dół
Starą ziemię żuł?

ref. To nie twoją jest własnością,
Głośny wrzask i cicha mowa.
Nie posiądziesz nic swą złością,
Trzeba zacząć grać od nowa.

Swój głód wynieś na szczyt!
Nim cię odepchną w głąb!
Weź też ze sobą krzyk!
Nie obawiaj się klątw!

Nagie sępy pośród pięknych wzgórz
A bukiety róż,
Pośród kolców kłów
Dają świata cud.

Więc dlatego chociaż czysto grasz
Swoją przyszłość głaszcz
Może właśnie dziś
Weźmiesz ciężki krzyż.

ref. To nie twoją jest własnością,
Głośny wrzask i cicha mowa.
Nie posiądziesz nic swą złością,
Trzeba zacząć grać od nowa.

Swój głód wynieś na szczyt!
Nim cię odepchną w głąb!
Weź też ze sobą krzyk!
Nie obawiaj się klątw!